"Kartagina i świat antyczny północnej Afryki oraz współczesny obraz Maghrebu" – wystawa malarstwa i rysunku Andrzeja Taranka

Andrzej Taranek - KartaginaKartagina i świat antyczny północnej Afryki
oraz współczesny obraz Maghrebu

– wystawa malarstwa i rysunku Andrzeja Taranka

28 czerwca – 18 października 2019 r.

Piwnica Romańska
pl. Dominikański 1, Gdańsk

 

Andrzej Taranek urodził się w Gdańsku, studia artystyczne odbył na Wydziale Malarstwa, Rzeźby i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (dyplom w pracowni prof. Witolda Janowskiego w 1982 r.). Był stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008 i 2014). W roku 2015 na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku obronił rozprawę doktorską zatytułowaną „Krajobraz Gdańska jako dziedzictwo kulturowe wobec zachodzących przemian”. Od ukończenia studiów zajmuje się pracą twórczą, uprawia grafikę artystyczną, rysunek i malarstwo.

Wystawiał indywidualnie, był także uczestnikiem wielu zbiorowych ekspozycji na terenie Polski i poza granicami kraju, a jego prace wielokrotnie były nagradzane i wyróżniane; znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Gdańsku, Biblioteki Narodowej w Warszawie, Biblioteki Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku, Biblioteki Ossolińskich we Wrocławiu, a także w licznych muzeach, galeriach i zbiorach prywatnych w Polsce i na świecie.

Andrzej Taranek jest autorem plakatów, cykli ilustracji i opracowań graficznych wielu książek, w tym dla Ossolineum i Wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego. O jego twórczości pisano częstokroć; między innymi Kazimierz Nowosielski poświęcił jej obszerny szkic zamieszczony w dwumiesięczniku „Topos” (1997, nr 2), a także esej poruszający główne wątki prac artysty, opublikowany w książce „Galeria. O wybranych malarzach i malarstwie współczesnym” (Gdańsk, 2008). O Taranku pisał także Paweł Huelle we wstępie do katalogu wystawy indywidualnej w Państwowej Galerii Sztuki (Sopot, 2004).

W roku 2012 w Domu Uphagena, Oddziale Muzeum Historycznego Miasta Gdańska otwarto wystawę prezentującą po raz pierwszy oprócz dorobku graficznego obszerny wybór rysunków gdańskich. Kolejne wystawy ukazujące ten dorobek odbyły się w Wilnie i Kaliszu, a także na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (w 2015 r.).


A poza tym uważam, że Kartaginę należy zniszczyć – tak kończył każde wystąpienie w senacie Marek Porcjusz Katon. Nie sprawdziły się oczekiwania rzymskiego filozofa i mówcy. Wiele stuleci i burzliwa historia zacierały wprawdzie dokonania świata antycznego na całym obszarze północnej Afryki. Jednak na tej wyjątkowo znaczącej i bogatej rubieży rzymskiego imperium przechowały się relikty tamtego świata i wcześniejszych kultur. Naznaczone oryginalnymi cechami, oddziaływały, a może bardziej – przenikały do świata starożytnego, stając się dorobkiem ponadczasowym. Najlepszym przykładem niech będzie wynalezienie pisma, które po wielu modyfikacjach dotrwało do czasów współczesnych – jego dojrzałą formą posługuję się, spisując te refleksje.

Pismo wyszło od Fenicjan, a jego najstarsze znane inskrypcje pojawiły się w Kartaginie i innych zachodnich koloniach fenickich około X w. p.n.e. W tych ścisłych związkach Kartagińczycy–Punijczycy byli partnerami handlowymi wschodnich kupców i żeglarzy, zakładali kolonie na zachodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego i wypuszczali się dalej za Słupy Herkulesa, wzdłuż wybrzeży Afryki i w stronę Morza Północnego.

Andrzej Taranek


• Godziny otwarcia Piwnicy Romańskiej: https://archeologia.pl/piwnica-romanska/godziny-otwarcia

• Ceny biletów: https://archeologia.pl/piwnica-romanska/ceny-biletow

„Sopockie witraże” – wystawa fotografii Marii Różańskiej

"Sopockie witraże" - plakatGrodzisko w Sopocie zaprasza na wernisaż fotografii Marii Różańskiej – 14 czerwca 2019 roku o godzinie 18:00. Wstęp wolny.

Wystawa będzie eksponowana do 31.08.2019 r. w pawilonie przy ul. Jana Jerzego Haffnera 63.

Dołącz do wydarzenia na Facebooku: Sopockie witraże - wernisaż fotografii Marii Różańskiej.


„Sopockie witraże”

Światło słońca. Tu, na bałtyckiej Rivierze często za nim tęsknimy. Gdy pojawi się już na dłużej, zwykle późną wiosną, trzeba je wzmocnić, nadać mu barwę, ująć w porządek roślinnego lub geometrycznego ornamentu. Może to jeden z powodów, dla których sopocianie od ponad stulecia upodobali sobie zdobienie kamienic i domów bodaj najbardziej subtelnymi pośród architektonicznych detali, spotykających w sobie szklaną materię z niematerialnością światła. Kazali światłu zielenić się liśćmi, wić się pędami, kwietnie rozkwitać, opasywać brzeg okiennej szyby barwną bordiurą.

Szklanymi ogrodami rozkwitło miasto za sprawą anonimowych na ogół rzemieślników o duszach artystów. Ich kruche dzieła licznie oparły się burzom historii oraz zmianom gustów tych, którzy po roku 1945 odziedziczyli je wraz z sopockimi domami. Stanowią one charakterystyczny składnik miejskiej estetyki. Wielu sopocian przyzwyczaiło się do nich już tak bardzo, że na co dzień prawie ich nie dostrzega. Lecz gdyby zniknęły, zabrakłoby czegoś naprawdę istotnego, wyróżniającego konkretny dom pośród tylu innych – podobnych lub różnych. Czasem bodaj bardziej niż numer w adresowym spisie.

Wystawa fotogramów Marii Różańskiej gromadzi je w jednym miejscu. Siłą rzeczy wyjmuje je z kontekstu określonej przestrzeni. Więc ci, którym spodobały się zaprezentowane na niej zdjęcia, mogą ją potraktować jako zachętę do zapoznana się z oryginałami witraży podczas uważnego, niespiesznego spaceru.

dr Piotr Wiktor Lorkowski
redaktor naczelny „Rocznika Sopockiego”


Maria Różańska jest członkiem Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego. Fotografuje od 2011 roku. Ukończyła Studium Fotografii Artystycznej Stefana Figlarowicza. Uczestniczyła w wystawach pokonkursowych na terenie kraju oraz zbiorowych Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego. Wystawa indywidualna "Wulkany błotne" prezentowana była w kawiarni podróżniczej Południk 18, w Elbląskiej Galerii Fotografii, Muzeum Ziemi w Warszawie oraz Wejherowskim Centrum Kultury. Zdjęcia te stanowiły też ilustracje artykułu zamieszczonego w "Przeglądzie Geologicznym". Cykl zdjęć zatytułowany "Azerbejdżańska mozaika" pokazywany był podczas Nocy Muzeów w 2012 r. w Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku oraz w Muzeum Miasta Gdyni we wrześniu 2012 roku. Otrzymała nagrody i wyróżnienia w konkursach fotograficznych, między innymi w Otwartych Mistrzostwach Fotografii w 2016 r. w kategorii Natura. W tym ostatnim otrzymała także nagrodę specjalną.

Piwo w starożytnym Sudanie

Piwo w starożytnym Sudanie - plakat• 25 kwietnia – 27 października 2019 r.
• Otwarcie wystawy: 25.04.2019 r., godz. 13:00
• Muzeum w Gniewie, ul. Zamkowa 2

Kuratorzy: dr Dobiesława Bagińska (Muzeum Archeologiczne w Poznaniu), Elżbieta Kołosowska (Muzeum Archeologiczne w Gdańsku)

 

Produkcja piwa w starożytnym Sudanie sięga niepamiętnych czasów. Naczynia związane z tym procesem datowane są od okresu meroickiego po okres chrześcijański, czyli od III w. p.n.e. do XIV w. n.e.

Wystawa „Piwo w starożytnym Sudanie” przedstawia obiekty związane z produkcją, przechowywaniem i spożywaniem piwa. Eksponaty pochodzą z badań ratunkowych w Sudanie, na IV katarakcie Nilu, prowadzonych przez Muzeum Archeologiczne w Poznaniu w latach 2003–2010. W sudańskich miejscowościach Es-Sadda i Hagar El-Beida, w grobach należących do kultury późnomeroickiej i postmeroickiej archeolodzy odkryli niespotykaną ilość butli o wydłużonej szyjce, tak zwanych beer jars. Butle razem z kubkami i miseczkami zostały złożone obok zwłok jako dary grobowe – miały służyć zmarłemu w zaświatach.

Część naczyń ceramicznych – przepięknie dekorowanych – pochodzi z badań Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Tanqasi, Meroe, Starej Dongoli i Banganarti. Badacze datują je na IV do VI w. n.e. Dopełnieniem kolekcji są eksponaty z badań wykopaliskowych Muzeum Archeologicznego w Gdańsku, prowadzonych w latach 1996–2010 w rejonie IV katarakty Nilu i w meroickim zespole świątynnym w Awlib. Niektóre obiekty znalazły się w gdańskich zbiorach dzięki prospekcji etnograficznej połączonej z zakupami na sudańskich sukach (bazarach).


Godziny otwarcia Muzeum w Gniewie: https://archeologia.pl/muzeum-w-gniewie/godziny-otwarcia

Ceny biletów: https://archeologia.pl/muzeum-w-gniewie/ceny-biletow


"Galopem przez wieki - 40000 lat wspólnej historii człowieka i konia"

Zaproszenie zmodyfikowane 600x800pxGALOPEM PRZEZ WIEKI
40000 lat wspólnej historii człowieka i konia

wystawa czasowa: od 30 grudnia 2018 r. do 30 czerwca 2019 r.
Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Dom Przyrodników, ul. Mariacka 25/26

 

Koń towarzyszył człowiekowi od wieków, jednak jego funkcja zmieniała się w czasie. Dlatego wystawa w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku jest czymś więcej niż chronologiczną opowieścią, epoka po epoce. Obok przedmiotów zabytkowych, cennych źródeł archeologicznych, wybrane tematy zostały przedstawione przekrojowo.

 

• Sławne konie w historii. Od Incitatusa i Bucefała po Kasztankę marszałka Piłsudskiego.

• Ewolucja konia. Począwszy od koniowatego Hyracotherium, który mierzył zaledwie 25-50 cm w kłębie.

• Koń jako źródło pożywienia. O dawnych czasach, kiedy łowcy polowali na stada dzikich koni.

• Udomowienie konia. O tym, jak pasterskie społeczności zamieszkujące stepy Eurazji rozprzestrzeniły swoją kulturę, podróżując na końskich grzbietach.

• Zmiany na kościach. O śladach zwyrodnieniowych zbadanych na szczątkach zwierząt, ale i na kręgosłupach jeźdźców.

• Motyw konia w sztuce. Od naskalnych malunków sprzed 30 tysięcy lat, poprzez antyczne pomniki konne, aż do płócien Kossaka.

• Motyw konia w literaturze. Czy to prawda, że po ciebie / Koń jakiś biały przyleci? / Koń, co po mogiłach grzebie, / Okiem rubinowem świeci; / Jakiś dziwny koń piekielny, / Mówią, że koń nieśmiertelny?

• Motyw konia w kinematografii. Odkąd w 1878 roku Eadweard Muybridge wykonał serię zdjęć pokazujących kolejne fazy ruchu galopującego konia: "Galopująca Sallie Gardner"…

Wystawę „Galopem przez wieki” można oglądać w siedzibie Muzeum Archeologicznego w Gdańsku, czyli w Domu Przyrodników przy ul. Mariackiej 25/26.

Wstęp jest biletowany zgodnie z cennikiem: https://archeologia.pl/dom-przyrodnikow/ceny-biletow

Godziny otwarcia Domu Przyrodników można sprawdzić na stronie: https://archeologia.pl/dom-przyrodnikow/godziny-otwarcia

Wystawa będzie prezentowana do końca czerwca 2019 r.

„Ostrów Lednicki – kulturowe dziedzictwo Europy”

Ostrów Lednicki aktualności

„Ostrów Lednicki – kulturowe dziedzictwo Europy”

• wystawa czasowa: 1 grudnia 2018 roku – 31 października 2019 r.

• otwarcie wystawy: 1 grudnia 2018 r. o godzinie 13:00

• Grodzisko w Sopocie, ul. Jana Jerzego Haffnera 63

• wstęp bezpłatny

 

Jeszcze nigdy tak duży zbiór wczesnośredniowiecznych artefaktów z Ostrowa Lednickiego nie był prezentowany na Pomorzu! Aż 87 cennych eksponatów – między innymi przedmioty sakralne, inkrustowane strzemiona, miecze, włócznie i topory – znajdzie się na wystawie w Grodzisku w Sopocie. Dla mieszkańców Trójmiasta to wyjątkowa okazja, by zobaczyć materialne ślady historii pierwszych Piastów.

Ostrów Lednicki jest jednym z najważniejszych miejsc w historii Polski. Na tej niewielkiej (7,5 hektara) wyspie opodal Gniezna odkryto tajemnice dotyczące narodzin polskiej państwowości. To najprawdopodobniej tam ochrzczono Mieszka I.

Ekspozycję w Sopocie zorganizowano na podstawie najnowszych wyników badań archeologicznych i wielodyscyplinarnych. Dziś wiemy, że gród lednicki należał do wiodących ośrodków X-wiecznej władzy, gdzie Mieszko I manifestował swoją siłę i prestiż. Świadczą o tym relikty architektury – monumentalnego pałacu połączonego z kaplicą (tak zwany zespół palatialny) oraz jednonawowego kościoła (z lat 70. X w.), w którym archeolodzy znaleźli kamienne komory ze szczątkami osób należących do ówczesnych elit.

Kultura z okresu panowania pierwszych Piastów łączyła w sobie wiele różnych wpływów. Jej związki z kręgiem cywilizacji Europy Zachodniej oraz Bizancjum wynikają między innymi z pochodzenia duchownych, kupców i najemnych wojowników przybywających do książęcego grodu.


Dołącz do wydarzenia na Facebooku: https://www.facebook.com/events/1357538521047260/


Wystawę zatytułowaną „Ostrów Lednicki – kulturowe dziedzictwo Europy” można oglądać w Grodzisku w Sopocie (ul. Jana Jerzego Haffnera 63) od 1 grudnia 2018 r. do 31 października 2019 r. Na otwarcie wystawy zapraszamy 1 grudnia 2018 r. (sobota) o godzinie 13:00. Wstęp bezpłatny.

Dopełnieniem wystawy jest wydawnictwo książkowe. Na 134 stronach opublikowano artykuły czworga autorów – Janusza Góreckiego, Krzysztofa Godona, Pawła Marka Pogodzińskiego, Karoliny Czonstke – opisujących różne ujęcia historii związanej tematycznie z Ostrowem Lednickim, od wczesnopiastowskiego budownictwa po życie duchowe mieszkańców grodu. Książka jest bogato ilustrowana, zawiera kilkadziesiąt zdjęć, rysunki i mapy. Będzie można ją kupić w sklepikach muzealnych w Grodzisku w Sopocie oraz w Domu Przyrodników w Gdańsku (ul. Mariacka 25/26), ewentualnie w sklepie internetowym: https://sklep.archeologia.pl/

 

Organizatorzy: Grodzisko w Sopocie (oddział Muzeum Archeologicznego w Gdańsku) we współpracy z Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy.

 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. polityka prywatności